Atölyeler anasayfa
E-mail adresiniz:
 Şifreniz: Beni Hatırla
ŞİİR YORUM KİTAP CD KLİP RADYOCULUK
47 konu, 257 üye
http://atolyeler.edebiyatdefteri.com/atolyedetay/88/siir-yorum-kitap-cd-klip-radyoculuk.html
  + Tüm tartışmalar
  + Yeni tartışma aç
  + Tüm mutfak
  + Yeni ürün ekle
  + Tüm kütüphane
  + Yeni bilgi ekle
  + Tüm haberler
  + Yeni haber gönder
  + Hakkımızda
  + Kurallarımız
  + Yöneticiler
  + Tüm üyeler
  + Atölyeyi duyur
  + Atölyeye katıl


 


Şuan online atölye üyesi yok.



Atölye Bilgileri
Üye sayısı:
257
Tür:
Şiir
Kuruluş tarihi:
12/8/2009
Kurucu:
Müjgan Akyüz

Şair, şiir ve okuyucu
Şiirin başarısında okuyucunun da payı olduğu da bir gerçektir. Genelde okuyucu çevresi şiiri hep güzel görmek ister. Nitelikli veya niteliksiz yeter ki ruhuna hitap edebilsin. Fakat bu okuyucu kitlesi içinde çok lâtif insanlardan oluşuyor olması şair için de okuyucu için de sevinç verici bir durumdur.
Şiirin zor bir sanat olduğu düşünüldüğünde şair bir öncekilerin taklidi olmamalıdır.
Yeni bir şeyler ortaya koymalı ve orijinal eser ortaya çıkmalıdır. Farklı olan, özgün olan kimsenin görmediğini gören veya farklı bakan ve daima üreten sanatçılar başarılı olurlar.
Şairin hayata bakışı açısı, okudukları, yaşadıkları ve gördüklerinizi de etkiliyor. Şair yeni çığırlar açmalıdır zor olan şiirdir bu bakımdan çığır açma da zordur. Şairin çok yolu vardır nerede olursa olsun her insan yetersiz görür kendini. Şair yoruldukça dinlenecek dinlendikçe yorulacaktır.Sanat bunun arasındadır.Yorgunluk ve dinginlik.. Bazen yorgunken duygular dökülüverir bazen de insan kendini tam kaybetmeye ramak kaldığı bir anda sanat adına iyi eserler üretebilir. İşte şiiri bitirmiş olmanın tuhaf huzurunu hissedersiniz üzerinizde. Bazen çok zorlanıyor, yazamıyor olabilirsiniz. Kimi zaman da her şey arka arkaya geliyordur,şair böyledir işte!... Zorlukları yaşar.
Şiiri bitirdikten sonra ruhunuzun dinlendiğini huzuru bulduğunuzu duyuyorsanız o şiir yürümüştür artık… Zira sanat hiç bir halde eskimez. Şair isteyerek yapmalı yapacağını ama iyi bir halde. Bunun için çok çaba harcamak gerekiyor, şiir çok emek ister, zaman ister, güç ister, yürek ister. Şair meydana getireceği eserinin doğum sancısını çekmelidir. Sanatın ruhunda yaşayan ve bunu özünde hisseden birinin kendini bunun dışına bırakması imkânsızdır. Eğer şairseniz bırakmak isteseniz de şiiriniz sizi unutmaz. Belki de bu yüzden bazen şiiri hiç tanımamış olmayı dilersiniz ama nafile. Zira şiir bulaşıcıdır. Şiirin pek çok noktasında minnettar kalırsınız. Eğer şiirinizin size lüks geldiğini düşünüyorsanız daha çok emek vermeniz gerekecektir. Buna göre şiir size değil siz şiire borçlu olmalısınız.
Tahayyül edemeyeceğiniz kadar çok tahayyül edebilmelisiniz ki üretebilesiniz daha daha iyilerini yenilerini güzellerini… Bu bakımdan şiir eğer sizi zorluyor ve yoruyorsa sizin işiniz hiç de kolay değil demektir. Anlaşılacağı üzere şiir değil şiirin dışındaki halkalar şairi yoruyor olabilir. Bu bakımdan şairsiniz ve şöyle bir şeyler diyebilirsiniz: “aşmam gereken bir ben var geride bırakmak istediğim, beni tutan, zorlayan, daraltan, yetersiz bırakan, öteleri görmek gayesi benimki…” Sonra da ümitsizliğe de kapılabilirsiniz ve şiirin sizi getirmek istediği noktaya getiremedi diyebilirsiniz. Ama şairseniz yüreğinizde hüzünler kadar ümitleri de taşımak zorundasınız.

Şair ve şiir…
Öteler ötesine geçiş mi, yoksa bütün bir hayat mı?
Netice olarak şiir insana bütün bir hayatın zor yanlarını sunar. Şiir yürüyüşü bitmez, varmak istediğiniz yere hemen varamazsınız. Bunun için zaman ister. Zaman da yeterli olmaz. En güzel nedir, en iyi nasıldır, sizce de öyle değil mi peki, en mükemmel nerededir? Mesele şiirin ötesine taşımak olmalıdır yüreğinizi…
Şair, başarılı olmak için metnini en güzel şekilde yapıp, yetiştirmelidir sanki bir nazlı çiçek
gibi. Şiiri anlamak kadar özünü kavramak için de çaba harcamalıdır,
Hayat ve şiir örtüşmelidir ama bu zordur, fakat insan hayatı şiir gibi yaşama azminde olabilmelidir. Ancak bunun için çok gayret etmelidir.
Şairin yüreğinde sevgi vardır. sevgiyle baktığınız için baktıklarınıza da ümitlerinizi yansıtabilirsiniz.Gerçekten öyle değil mi?..insan neye inanıyorsa ve neyi hayat felsefesi haline getirmişse çevresindekileri de o yönde etkiliyordur. Yüreği sevgi ışıltılarıyla dolu bir şair, bütün insanların yüzlerinde sevgi ışıltılarını görmek ister, tabiat da öyle değil mi? Güneş fazla ısıtırsa yanarız, rüzgâr şiddetli eserse evden çıkamayız. İyi bir günün insanı mutlu etmesi kadar güzel bir teneffüs var mı?!..
İnsanın yaratılışındaki özellik ve yaşadığı yerin özelliği insanı etkiler. Etrafımıza yüksek duvarlar örmüyorsak, insanların mutlu olmasını belki de kendi mutluluğundan çok arzu edebilendir. İnsanları sevmeli korumalı bakmalı değer vermelidir.
İşte şair bu manada da hayatın bakan yüzünde sevgi halesi içinde olabilmelidir. Her ne kadar eserlerine zaman zaman sevinçleri gösteremese de…




osman aytekin - 13 Temmuz 2010 Salı
 
Hiç yorum yazılmamış.

 
Copyright 2006 - edebiyatdefteri.com - her hakkı saklıdır.